Quartz: Ο Κρύσταλλος της Δύναμης

22.00

 Τα «δάκρυα της Γης», όπως συχνά ονομάζονταν, ήταν το αγαπημένο πέτρωμα των μαγισσών και των σαμάνων από τους πανάρχαιους χρόνους. Η βασική του δύναμη ήταν να πολλαπλασιάζει την ενέργεια που δέχεται μέσα από το διάφανο σώμα του. Για αυτό και ήταν συχνά ο κρύσταλλος που βρισκόταν δεμένος στην κορυφή των μαγικών ραβδιών. Με αυτόν τον τρόπο πολλαπλασίαζε τη δύναμη της μάγισσας πολλές φορές. Εστίαζε σε μια ακατανίκητη ακτίνα μαγικής ενέργειας. Για αυτό τόσο οι μάγισσες όσο και οι σαμάνοι τον είχαν πάντα κοντά, όταν έκαναν τα ξόρκια τους, ώστε να πολλαπλασιάζει τη δύναμη της κάθε μαγικής εργασίας. Οι δυνάμεις του κρυστάλλου είναι πραγματικά αμέτρητες κι αυτό τον έκανε ανεκτίμητο βοήθημα σε κάθε είδους μαγική εργασία. Πάνω από όλα όμως ήταν ένα δυνατό φυλαχτό. Ένα φυλαχτό που προστάτευε από την αρνητική ενέργεια, αύξανε τη δύναμη της μάισσας και καλούσε το φως στη ζωή της.

Η ενεργοποίηση του κρυστάλλου

   Οι παλιές πίστευαν πως ο κρύσταλλος της δύναμης είναι ένα ζωντανό πλάσμα, πως είχε τη δική του ψυχή. Πίστευαν επίσης πως ο κρύσταλλος επιλέγει τη μάγισσα και όχι το αντίστροφο. Εκείνος θα επέλεγε σε ποια χέρια ήθελε να πέσει. Με ποια ενέργεια ήθελε να «συνεργαστεί». Και όταν επέλεγε, ο ίδιος ο κρύσταλλος θα έβρισκε ένα μαγικό τρόπο να τραβήξει τη μάγισσα κοντά του. Για αυτό και οι παλιές μάγισσες είχαν δίπλα τους τον κρύσταλλο, όπως έναν αγαπημένο φίλο. Του μιλούσαν, τον έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους, τον μύρωναν με λάδια και τον άφηναν στο φως των αστεριών. Όταν ο κρύσταλλος έφτανε στα χέρια της, η μάγισσα έπρεπε πρώτα από όλα να τον καθαρίσει. Να διώξει κάθε αρνητική ενέργεια. Τότε έβραζε καλά δύο χούφτες σάλβιας (φασκόμηλου) μέσα σε μια κούπα νερό. Έπειτα έβγαζε το νερό από τη φωτιά και έριχνε μέσα του τον κρύσταλλο. Μέσα έριχνε τόσο αλάτι ώστε να καλυφθεί εντελώς ο κρύσταλλος. Στη συνέχεια άφηνε το νερό έξω, ώστε να το δει ο ήλιος και το φεγγάρι για τρία μερόνυχτα. Σκοπός ήταν να τον καθαρίσει και να τον ενεργοποιήσει.

Το «δέσιμο»

ΥΛΙΚΑ: Ένας κρύσταλλος Quartz, Λάδι από λαφανοκάντηλο, Λίγο εσθήρ, Κόκκινο πανί, Κόκκινη κλωστή, Σκόνη μανδραγόρα

   Έπειτα έπρεπε να τον δέσει με την ενέργειά της. Να ενώσει τις δυο ψυχές, τη δική της και του κρυστάλλου. Τότε έπαιρνε λίγο λάδι από λαφανοκάντηλο. Μέσα στο λάδι έριχνε μερικές σταγόνες από το αίμα της, λίγο εσθήρ και το ανακάτευε. Με αυτό άλειφε τον κρύσταλλο. Άφηνε το λαδωμένο κρύσταλλο κάτω από το κρεβάτι της για τρία μερόνυχτα προκειμένου να ποτιστεί με την ενέργειά της. Τον σκούπιζε με ένα κόκκινο πανί. Στη συνέχεια έπρεπε να φτιάξει το φυλαχτό της δύναμης. Αυτό γινόταν με την πανσέληνο. Έπαιρνε τότε ένα μικρό κόκκινο πανί και μέσα του έριχνε σκόνη από το πιο μαγικό βοτάνι. Σκόνη από μανδραγόρα. Έπειτα έπαιρνε κόκκινη κλωστή και την τύλιγε γύρω από τον κρύσταλλο μέχρι να καλυφθεί ολόκληρος. Καθώς τύλιγε τον κρύσταλλο, έλεγε τα παρακάτω λόγια:
«Δάκρυ της Γης και πέτρα της δύναμης, τη δύναμή σου δένω, ένα με τη δική μου, την ψυχή σου ενώνω με την ψυχή μου και οι ενέργειές μας μαζί να ζωντανέψουν»
   Έπειτα έβαζε τον κρύσταλλο μαζί με τη σκόνη από τον μανδραγόρα μέσα στο κόκκινο ύφασμα και έραβε το φυλαχτό. Το έραβε με 33 βελονιές κόκκινης κλωστής και το κρατούσε πάντα δίπλα της. Σε κάθε βελονιά επαναλάμβανε τα ίδια λόγια.

Εξαντλημένο

Κατηγορία:

Περιγραφή

 Τα «δάκρυα της Γης», όπως συχνά ονομάζονταν, ήταν το αγαπημένο πέτρωμα των μαγισσών και των σαμάνων από τους πανάρχαιους χρόνους. Η βασική του δύναμη ήταν να πολλαπλασιάζει την ενέργεια που δέχεται μέσα από το διάφανο σώμα του. Για αυτό και ήταν συχνά ο κρύσταλλος που βρισκόταν δεμένος στην κορυφή των μαγικών ραβδιών. Με αυτόν τον τρόπο πολλαπλασίαζε τη δύναμη της μάγισσας πολλές φορές. Εστίαζε σε μια ακατανίκητη ακτίνα μαγικής ενέργειας. Για αυτό τόσο οι μάγισσες όσο και οι σαμάνοι τον είχαν πάντα κοντά, όταν έκαναν τα ξόρκια τους, ώστε να πολλαπλασιάζει τη δύναμη της κάθε μαγικής εργασίας. Οι δυνάμεις του κρυστάλλου είναι πραγματικά αμέτρητες κι αυτό τον έκανε ανεκτίμητο βοήθημα σε κάθε είδους μαγική εργασία. Πάνω από όλα όμως ήταν ένα δυνατό φυλαχτό. Ένα φυλαχτό που προστάτευε από την αρνητική ενέργεια, αύξανε τη δύναμη της μάισσας και καλούσε το φως στη ζωή της.

Η ενεργοποίηση του κρυστάλλου

   Οι παλιές πίστευαν πως ο κρύσταλλος της δύναμης είναι ένα ζωντανό πλάσμα, πως είχε τη δική του ψυχή. Πίστευαν επίσης πως ο κρύσταλλος επιλέγει τη μάγισσα και όχι το αντίστροφο. Εκείνος θα επέλεγε σε ποια χέρια ήθελε να πέσει. Με ποια ενέργεια ήθελε να «συνεργαστεί». Και όταν επέλεγε, ο ίδιος ο κρύσταλλος θα έβρισκε ένα μαγικό τρόπο να τραβήξει τη μάγισσα κοντά του. Για αυτό και οι παλιές μάγισσες είχαν δίπλα τους τον κρύσταλλο, όπως έναν αγαπημένο φίλο. Του μιλούσαν, τον έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι τους, τον μύρωναν με λάδια και τον άφηναν στο φως των αστεριών. Όταν ο κρύσταλλος έφτανε στα χέρια της, η μάγισσα έπρεπε πρώτα από όλα να τον καθαρίσει. Να διώξει κάθε αρνητική ενέργεια. Τότε έβραζε καλά δύο χούφτες σάλβιας (φασκόμηλου) μέσα σε μια κούπα νερό. Έπειτα έβγαζε το νερό από τη φωτιά και έριχνε μέσα του τον κρύσταλλο. Μέσα έριχνε τόσο αλάτι ώστε να καλυφθεί εντελώς ο κρύσταλλος. Στη συνέχεια άφηνε το νερό έξω, ώστε να το δει ο ήλιος και το φεγγάρι για τρία μερόνυχτα. Σκοπός ήταν να τον καθαρίσει και να τον ενεργοποιήσει.

Το «δέσιμο»

ΥΛΙΚΑ: Ένας κρύσταλλος Quartz, Λάδι από λαφανοκάντηλο, Λίγο εσθήρ, Κόκκινο πανί, Κόκκινη κλωστή, Σκόνη μανδραγόρα

   Έπειτα έπρεπε να τον δέσει με την ενέργειά της. Να ενώσει τις δυο ψυχές, τη δική της και του κρυστάλλου. Τότε έπαιρνε λίγο λάδι από λαφανοκάντηλο. Μέσα στο λάδι έριχνε μερικές σταγόνες από το αίμα της, λίγο εσθήρ και το ανακάτευε. Με αυτό άλειφε τον κρύσταλλο. Άφηνε το λαδωμένο κρύσταλλο κάτω από το κρεβάτι της για τρία μερόνυχτα προκειμένου να ποτιστεί με την ενέργειά της. Τον σκούπιζε με ένα κόκκινο πανί. Στη συνέχεια έπρεπε να φτιάξει το φυλαχτό της δύναμης. Αυτό γινόταν με την πανσέληνο. Έπαιρνε τότε ένα μικρό κόκκινο πανί και μέσα του έριχνε σκόνη από το πιο μαγικό βοτάνι. Σκόνη από μανδραγόρα. Έπειτα έπαιρνε κόκκινη κλωστή και την τύλιγε γύρω από τον κρύσταλλο μέχρι να καλυφθεί ολόκληρος. Καθώς τύλιγε τον κρύσταλλο, έλεγε τα παρακάτω λόγια:
«Δάκρυ της Γης και πέτρα της δύναμης, τη δύναμή σου δένω, ένα με τη δική μου, την ψυχή σου ενώνω με την ψυχή μου και οι ενέργειές μας μαζί να ζωντανέψουν»
   Έπειτα έβαζε τον κρύσταλλο μαζί με τη σκόνη από τον μανδραγόρα μέσα στο κόκκινο ύφασμα και έραβε το φυλαχτό. Το έραβε με 33 βελονιές κόκκινης κλωστής και το κρατούσε πάντα δίπλα της. Σε κάθε βελονιά επαναλάμβανε τα ίδια λόγια.