Τα Μοιρόκλειδα

26.00

Τα μοιρόκλειδα ήταν τα τρία κλειδιά που κρατούσαν οι Μοίρες κι όποια τα είχε, είχε ένα δυνατό φυλαχτό. Της έφερνε τύχη, αλλά ήταν και ένα μαγικό που μπορούσε να ανατρέψει της τύχης τα γραμμένα. Να αλλάξει τη μοίρα, να ανοίξει το δρόμο προς την επιτυχία. Το ένα κλειδί ανοίγει την πόρτα της τύχης. Το δεύτερο ανοίγει την πόρτα της αγάπης, το τρίτο την πόρτα για τα πλούτη.    Ένα καταπληκτικό ξόρκι με τα κλειδιά της τύχης ήταν για το «άνοιγμα των δρόμων» και σας το δίνουμε όπως βρέθηκε γραμμένο.

Το ξόρκι με τα μοιρόκλειδα
από το τετράδιο της Κατίνας

ΥΛΙΚΑ: Τα 3 μοιρόκλειδα, Εσθίρ το φάλι της Μοίρας, Λάδι από λαφανοκάντηλο, Ασπρόσκονη, Αγίασμα, Κόκκινο πανί, Κόκκινη κορδέλα

   «Όταν ο δρόμος της Μοίρας είναι κλειστός στο διάβα σου και οι πόρτες της Τύχης είναι διπλοκλειδωμένες, μόνο οι Μοίρες μπορούν να τις ξεκλειδώσουν. Τότε θα κάνεις αυτό. Την τρίτη νύχτα της σελήνης, τη νύχτα που βγαίνουν οι Μοίρες στη γη, πάρε τα μοιρόκλειδα. Μύρωσε τα με το φάλι της Μοίρας (εσθίρ) ράντισε τα με λίγο αγίασμα,λάδι από λαφανοκάντηλο και ασπρόσκονη. Μελέτησε τα τρεις φορές το καθένα, μία για κάθε Μοίρα και πες:
   Σε μυρώνω και σε λαδώνω για να μυρώσεις την Μοίρα μου και να μοσχοβολήσει. Όπως γυρνάει το κλειδί στην κλειδωνιά και οι πόρτες ανοίγουν ορθάνοιχτες, έτσι να γυρίσει η τύχη μου και οι δρόμοι της ζωής να ανοίξουν για μένα.
   Ακούμπησε τα σ’ ένα κόκκινο πανί και άσε τα να τα δουν τα άστρα. Το βράδυ θα περάσουν οι Μοίρες και θα τα μυρώσουν. Μη βγεις να τις δεις γιατί θα φύγουν. Λίγο πριν βγει ο ήλιος μάζεψε τα κλειδιά. Τύλα τα στο πανί και άφησε τα δίπλα στα εικονίσματα. Κράτα άσβεστο το λαφανοκάντηλο μέχρι το επόμενο βράδυ. Δώδεκα τα μεσάνυχτα, πάρε τα κλειδιά και ακούμπα το καθένα ένα πάνω σε μια διαφορετική κλειδωνιά, σε διαφορετική πόρτα.
   Στην πρώτη πόρτα πες: Οπως γυρνάει το κλειδί στην κλειδωνιά, έτσι να γυρίσει η τύχη μου… Μετά πες με λόγια δικά σου αυτό που θέλεις να γίνει ακριβώς και θα γίνει. (π.χ Θέλω να σταματήσει η αναποδιά, ή θέλω να ορθοποδήσω…)
   Στη δεύτερη πόρτα, ακούμπα το άλλο κλειδί και πες: Όπως γυρνάει το κλειδί στην κλειδωνιά, έτσι να γυρίσει ο έρωτας κοντά μου. Ζήτα από το κλειδί πάλι τι θέλεις να γίνει για τον έρωτά σου.
   Στην τρίτη πόρτα ακούμπα το τρίτο το μικρότερο και πες: Όπως γυρνάει το κλειδί στην κλειδωνιά, έτσι να ανοίξει ο δρόμος και να έρθουν οι παράδες στην τσέπη μου. Πες τώρα σ’ αυτό το μοιρόκλειδο τι θέλεις να γίνει με τα λεφτά και τη δουλειά σου. Άφησε τα κλειδιά όλη νύχτα πάνω στις πόρτες και το πρωί μάζεψε τα και κρύψτα στο κασελάκι τους δεμένα μαζί με κόκκινη κορδέλα. Άμα κάποιο κλειδί χαθεί μονάχο του ή πέσει από την πόρτα, κάποια Μοίρα έχει θυμώσει μαζί σου. Έχεις κάνει το άδικο και να το διορθώσεις. Κάνε αυτό το ξόρκι ξανά και ξανά μέχρι να γίνει αυτό που επιθυμείς».

Κατηγορία:

Περιγραφή

Τα μοιρόκλειδα ήταν τα τρία κλειδιά που κρατούσαν οι Μοίρες κι όποια τα είχε, είχε ένα δυνατό φυλαχτό. Της έφερνε τύχη, αλλά ήταν και ένα μαγικό που μπορούσε να ανατρέψει της τύχης τα γραμμένα. Να αλλάξει τη μοίρα, να ανοίξει το δρόμο προς την επιτυχία. Το ένα κλειδί ανοίγει την πόρτα της τύχης. Το δεύτερο ανοίγει την πόρτα της αγάπης, το τρίτο την πόρτα για τα πλούτη.    Ένα καταπληκτικό ξόρκι με τα κλειδιά της τύχης ήταν για το «άνοιγμα των δρόμων» και σας το δίνουμε όπως βρέθηκε γραμμένο.

Το ξόρκι με τα μοιρόκλειδα
από το τετράδιο της Κατίνας

ΥΛΙΚΑ: Τα 3 μοιρόκλειδα, Εσθίρ το φάλι της Μοίρας, Λάδι από λαφανοκάντηλο, Ασπρόσκονη, Αγίασμα, Κόκκινο πανί, Κόκκινη κορδέλα

   «Όταν ο δρόμος της Μοίρας είναι κλειστός στο διάβα σου και οι πόρτες της Τύχης είναι διπλοκλειδωμένες, μόνο οι Μοίρες μπορούν να τις ξεκλειδώσουν. Τότε θα κάνεις αυτό. Την τρίτη νύχτα της σελήνης, τη νύχτα που βγαίνουν οι Μοίρες στη γη, πάρε τα μοιρόκλειδα. Μύρωσε τα με το φάλι της Μοίρας (εσθίρ) ράντισε τα με λίγο αγίασμα,λάδι από λαφανοκάντηλο και ασπρόσκονη. Μελέτησε τα τρεις φορές το καθένα, μία για κάθε Μοίρα και πες:
   Σε μυρώνω και σε λαδώνω για να μυρώσεις την Μοίρα μου και να μοσχοβολήσει. Όπως γυρνάει το κλειδί στην κλειδωνιά και οι πόρτες ανοίγουν ορθάνοιχτες, έτσι να γυρίσει η τύχη μου και οι δρόμοι της ζωής να ανοίξουν για μένα.
   Ακούμπησε τα σ’ ένα κόκκινο πανί και άσε τα να τα δουν τα άστρα. Το βράδυ θα περάσουν οι Μοίρες και θα τα μυρώσουν. Μη βγεις να τις δεις γιατί θα φύγουν. Λίγο πριν βγει ο ήλιος μάζεψε τα κλειδιά. Τύλα τα στο πανί και άφησε τα δίπλα στα εικονίσματα. Κράτα άσβεστο το λαφανοκάντηλο μέχρι το επόμενο βράδυ. Δώδεκα τα μεσάνυχτα, πάρε τα κλειδιά και ακούμπα το καθένα ένα πάνω σε μια διαφορετική κλειδωνιά, σε διαφορετική πόρτα.
   Στην πρώτη πόρτα πες: Οπως γυρνάει το κλειδί στην κλειδωνιά, έτσι να γυρίσει η τύχη μου… Μετά πες με λόγια δικά σου αυτό που θέλεις να γίνει ακριβώς και θα γίνει. (π.χ Θέλω να σταματήσει η αναποδιά, ή θέλω να ορθοποδήσω…)
   Στη δεύτερη πόρτα, ακούμπα το άλλο κλειδί και πες: Όπως γυρνάει το κλειδί στην κλειδωνιά, έτσι να γυρίσει ο έρωτας κοντά μου. Ζήτα από το κλειδί πάλι τι θέλεις να γίνει για τον έρωτά σου.
   Στην τρίτη πόρτα ακούμπα το τρίτο το μικρότερο και πες: Όπως γυρνάει το κλειδί στην κλειδωνιά, έτσι να ανοίξει ο δρόμος και να έρθουν οι παράδες στην τσέπη μου. Πες τώρα σ’ αυτό το μοιρόκλειδο τι θέλεις να γίνει με τα λεφτά και τη δουλειά σου. Άφησε τα κλειδιά όλη νύχτα πάνω στις πόρτες και το πρωί μάζεψε τα και κρύψτα στο κασελάκι τους δεμένα μαζί με κόκκινη κορδέλα. Άμα κάποιο κλειδί χαθεί μονάχο του ή πέσει από την πόρτα, κάποια Μοίρα έχει θυμώσει μαζί σου. Έχεις κάνει το άδικο και να το διορθώσεις. Κάνε αυτό το ξόρκι ξανά και ξανά μέχρι να γίνει αυτό που επιθυμείς».