Η Τύχη της νέας χρονιάς

10.00

Οι μάγισσες, έδιναν μεγάλη σημασία στα έθιμα, ανεξαρτήτως θρησκείας και φρόντιζαν να τα αξιοποιούν για να βοηθήσουν τη ζωή και την τύχη τους. Ένα από αυτά, ήταν και η κοπή της βασιλόπιτας, η οποία και σηματοδοτούσε την αλλαγή της νέας χρονιάς. Η ιστορία της φτάνει στα χρόνια του Μεγάλου Βασιλείου, όταν κλήθηκε να σώσει την Καισάρεια της Καππαδοκίας από έναν στρατηγό τύραννο της περιοχής. Ο τελευταίος υποχρέωσε το λαό της Καισαρείας να μαζέψει ότι είχε και δεν είχε από χρυσάφι και να του το παραδώσουν. Ύστερα από προσευχές του Μέγα Βασιλείου στο θεό για να σωθεί ο τόπος, την ώρα που το σεντούκι με τα χρυσαφικά του λαού βρισκόταν μπροστά στο στρατηγό, μέσα από μία λάμψη εμφανίστηκε ο Άγιος Μερκούριος με στρατό αγγέλων μαζί του και κατατρόπωσε τον αδίστακτο στρατηγό. Η βασιλόπιτα έμεινε σαν έθιμο, όταν προκειμένου ο Μέγας Βασίλειος να μοιράσει δίκαια και σωστά τα χρυσαφικά στο λαό, αποφάσισε να ζυμωθούν ψωμάκια στα οποία θα βρίσκονταν και μερικά από τα χρυσαφικά που είχαν συγκεντρωθεί. Τα ψωμάκια μοιράζονταν σαν ευλογία στα σπίτια του κόσμου. Κόβοντας τα ψωμάκια οι άνθρωποι έβρισκαν μέσα τα χρυσαφικά τους. Έτσι το ψωμάκι αυτό, που έφερνε χαρά και ευλογία στους ανθρώπους, και έμεινε σαν έθιμο να κόβεται κάθε πρώτη του χρόνου, στη γιορτή του Μέγα Βασιλείου.

Οι μάγισσες, αξιοποιούσαν αυτό το έθιμο, για να φέρουν τύχη μέσα στη χρονιά που ξεκινούσε και καθώς έκοβαν το κομμάτι προσεύχονταν να τους φέρει η χρονιά τύχη, χρήματα και κάθε ευλογία. Για το σκοπό αυτό, η mada, έφτιαχνε ένα μείγμα από διάφορα βότανα και σιτηρά, το οποίο και μελετούσε στο φως του φεγγαριού.

Το μείγμα αυτό, μελετημένο πια, το μοίραζε στις νεαρές μάισσες. Εκείνες, έπρεπε να το βάλουν μέσα την ώρα που ζύμωναν τη βασιλόπιτά τους και την ώρα που έκοβαν την πίτα ακολουθούσε το μικρό αυτό τελετουργικό για τύχη.

Κατηγορία:

Περιγραφή

Οι μάγισσες, έδιναν μεγάλη σημασία στα έθιμα, ανεξαρτήτως θρησκείας και φρόντιζαν να τα αξιοποιούν για να βοηθήσουν τη ζωή και την τύχη τους. Ένα από αυτά, ήταν και η κοπή της βασιλόπιτας, η οποία και σηματοδοτούσε την αλλαγή της νέας χρονιάς. Η ιστορία της φτάνει στα χρόνια του Μεγάλου Βασιλείου, όταν κλήθηκε να σώσει την Καισάρεια της Καππαδοκίας από έναν στρατηγό τύραννο της περιοχής. Ο τελευταίος υποχρέωσε το λαό της Καισαρείας να μαζέψει ότι είχε και δεν είχε από χρυσάφι και να του το παραδώσουν. Ύστερα από προσευχές του Μέγα Βασιλείου στο θεό για να σωθεί ο τόπος, την ώρα που το σεντούκι με τα χρυσαφικά του λαού βρισκόταν μπροστά στο στρατηγό, μέσα από μία λάμψη εμφανίστηκε ο Άγιος Μερκούριος με στρατό αγγέλων μαζί του και κατατρόπωσε τον αδίστακτο στρατηγό. Η βασιλόπιτα έμεινε σαν έθιμο, όταν προκειμένου ο Μέγας Βασίλειος να μοιράσει δίκαια και σωστά τα χρυσαφικά στο λαό, αποφάσισε να ζυμωθούν ψωμάκια στα οποία θα βρίσκονταν και μερικά από τα χρυσαφικά που είχαν συγκεντρωθεί. Τα ψωμάκια μοιράζονταν σαν ευλογία στα σπίτια του κόσμου. Κόβοντας τα ψωμάκια οι άνθρωποι έβρισκαν μέσα τα χρυσαφικά τους. Έτσι το ψωμάκι αυτό, που έφερνε χαρά και ευλογία στους ανθρώπους, και έμεινε σαν έθιμο να κόβεται κάθε πρώτη του χρόνου, στη γιορτή του Μέγα Βασιλείου.

Οι μάγισσες, αξιοποιούσαν αυτό το έθιμο, για να φέρουν τύχη μέσα στη χρονιά που ξεκινούσε και καθώς έκοβαν το κομμάτι προσεύχονταν να τους φέρει η χρονιά τύχη, χρήματα και κάθε ευλογία. Για το σκοπό αυτό, η mada, έφτιαχνε ένα μείγμα από διάφορα βότανα και σιτηρά, το οποίο και μελετούσε στο φως του φεγγαριού.

Το μείγμα αυτό, μελετημένο πια, το μοίραζε στις νεαρές μάισσες. Εκείνες, έπρεπε να το βάλουν μέσα την ώρα που ζύμωναν τη βασιλόπιτά τους και την ώρα που έκοβαν την πίτα ακολουθούσε το μικρό αυτό τελετουργικό για τύχη.